Om half 8 opgestaan, het miezert nog steeds. Lekker op het gemak gewassen en om half 9 broodjes opgehaald. Heerlijke warme broodjes in een mandje met een doekje eroverheen. Het was een relatief eenvoudige passanten camping, maar dit soort simpele dingen maken een camping toch wel erg leuk. Om 10 uur zitten we op de motor. René’s koplamp is kapot en die vervangen we bij een pomp. We houden het gelukkig droog en om 14:50 uur komen we in Stockholm in de haven. Het is inmiddels ineens 24˚C en het valt zo toch best wel mee in Zweden ;-). De boot is vol en we worden geadviseerd naar Vikingline te gaan. Tom (tom) stuurt ons dwars door de stad, kruisingen, tunnels die lijken op een parkeergarage, maar komen goed aan bij Vikingline, bedankt Tom. We sluiten aan in de rij en blijken in de rij te staan voor de boot naar Helsinki. Hij is vol, maar we mogen wel wachten of er plek is, en anders gaat een paar uur later de boot naar Turku. Afwachten dus. We mogen aan boord, rennen en vliegen, snel afrekenen, boot op en de klep dicht achter ons. Voordat we het contact uitzetten vaart de boot al. We hebben geen hut en we gaan naar Helsinki.
Er blijkt een hut te zijn voor Euro 180,=, maar als goede Nederlanders betaamt vinden we dat natuurlijk te duur. We bepalen op het dek dat we via de oostkant van Finland naar het noorden zullen gaan. En we vinden de “sleepingroom”, een oude danszaal met tapijtvloer waar je op de grond kunt slapen. Lekker studentikoos, maar ach, het slaapt wel. We liggen bij het raam, uitzicht op de schemer; de zon gaat onder, maar je ziet dat hij net onder de horizon blijft, omdat het een constante schemer is, die je via het noorden naar het oosten ziet trekken, en om 3 uur ’s nachts al weer volle zon! Midden in de nacht horen we gekletter, een bezopen Duitser staat te zeiken, midden in de zaal. We proberen hem weg te loodsen, maar hij stort in de hoek in elkaar. Iets later wordt hij wakker, kotst zijn schoot onder en gaat vervolgens heerlijk onderuit in zijn eigen kots zijn roes uitslapen.
